Edudream Family Community

አዲስ አበባ ውስጥ የገጠመዎትን ሁኔታ የሚገልጽ፣ በደንብ የተቀነባበረ እና ማራኪ የሆነ ጽሑፍ ከዚህ በታች አዘጋጅቼልዎታለሁ።

የአዲስ አበባው “የሴራ ድራማ”፦ ከአንድ አላፊ ትዝታ የተወሰደ

አንድ ቀን ለህክምና ምርመራ (Check-up) ከወልቂጤ ተነስቼ ወደ አዲስ አበባ አመራሁ። ከተማዋን እንደደረስኩ ያጋጠመኝ ግን ከጠበቅኩት የተለየ እና ለየት ያለ “ስነ-ምግባር” የሌላቸው ወጣቶች ድራማ ነበር።
ሆስፒታል ደርሼ ተራ ለመያዝ ስዘጋጅ፣ አስተናጋጁ “ሪፈራል (Referral) ወረቀት የሌላችሁ አትስተናገዱም!” የሚል መመሪያ ሰጠን። እኔም አስፈላጊውን መረጃ ካለመያዜ ጋር ተዳምሮ ግራ ተጋባሁ። በዚህ መሃል በአጠገቤ የነበረና ልክ እንደ እኔ ግራ የተጋባ የሚመስል አንድ ሰው “እኔም እኮ አልያዝኩም፤ አሁን እንዴት ነው ወንድሜን ሳላሳክም የምመለሰው?” በማለት ጭንቀቱን ገለጸልኝ።
በጉዳዩ ላይ እየተወያየን ከሰልፋችን ወጣ ስንል፣ አንድ መንገደኛ “ሪፈራል የሚሰጥበት ቦታ በሩ ጋር ወጣ ብትሉ ታገኛላችሁ” የሚል መረጃ ሰጠን። እኛም ተያይዘን ወጣን። ጥቂት እንደተጓዝን አንድ ወረቀት የያዘና በፍጥነት የሚሄድ ሰው አገኘን። አብሮኝ ያለው ሰውዬ ሊጠይቀው እንደሚገባ ሃሳብ አቀረበልኝ። በሚጠይቀው ጊዜ ሰውየውም “አዎ! እኔ ራሱ እዚያ ቆይቼ ነው፤ ግን ቢሮው በሦስት ሰዓት ስለሚዘጋ እንፍጠን” በማለት ይመራን ጀመር።
ካለንበት ቦታ 1.5 ኪሎ ሜትር ያህል ከተጓዝን በኋላ፣ አንድ ሱፍ የለበሰና ግርማ ሞገስ ያለው ሰው ሲሄድ አገኘን። መሪአችን “ዎዎዎ! ቢሮውን ዘግቶ እየወጣ ነው፣ ያውላችሁ!” በማለት ጮኸ። ያ አብሮኝ የነበረው ሰውዬ በፍጥነት ሮጦ በመሄድ በሰውየው እግር ስር ወድቆ “ጌታዬ፣ ከሩቅ ሀገር ነው የመጣሁት፣ እባክህ እርዳኝ” ብሎ መለመን ጀመር። ያ “ባለሥልጣን” የመሰለው ሰውም “ለዛሬ ችግር የለም፣ ለወደፊቱ ግን ቀድማችሁ መምጣት አለባችሁ” በማለት ይዘን ተመለሰ።
በመጨረሻም የሚከተለውን መመሪያ ሰጡን፦

“አንዳችሁ እዚህ ጠብቁ፤ እኔ አንዱን ይዤ እሄዳለሁ። ነገር ግን ከሁለት ብር የትኬት መቁረጫ ውጭ ምንም አይነት ገንዘብም ሆነ ስልክ መያዝ አትችሉም።”

አብሮኝ የነበረው ሰው ንብረቱን ለእኔ አስረክቦ ሄደ። ከጥቂት ደቂቃዎች በኋላ በድል ተመልሶ ንብረቱን ተቀበለኝ። ተራው የእኔ ሆነ። እኔም ልክ እንደ እሱ ስልኬንና ገንዘቤን ለጓደኛዬ (ለአጋሬ) አስረክቤ፣ ለትኬት የምትሆን ሁለት ብር ብቻ ይዤ ተነሳሁ።
ጥቂት እንደተጓዝን ሰውየው “ትኬትህን አምጣ” አለኝ። ያኔ ነው ትኬቴን አጋሬ ጋር እንደረሳሁት ያስታወስኩት። እሱም “እንዴት ሳትይዝ ትመጣለህ? ሂድና ተቀበለው፣ እኔ እዚህ እጠብቅሃለሁ” አለኝ። በፍጥነት ወደነበሩበት ቦታ ስመለስ ግን ሰዎቹ የሉም!
በዚያን ቅጽበት ነበር ነገሩ ሁሉ በሚገባ የታቀደለት “የሴራ ድራማ” መሆኑ የገባኝ። የማይተዋወቁ መስለው የቀረቡኝ እነዚያ ሦስት ሰዎች በሚገባ የተደራጁ ነበሩ፦

1. ንብረት ጠባቂው (Keeper): እምነት የሚጥሉበት አጋር በመምሰል ንብረት የሚቀበለው።
2. ተቸጋሪው (Co-actor): እንደ እኔ ተቸጋሪ በመምሰል በድርጊቱ እንድሳተፍ የሚያደርገኝ።
3. ስራ አስፈፃሚው (Goal Scorer): ባለሥልጣን በመምሰል ድራማውን የሚመራው።
   በአጠቃላይ፣ ጨዋታውን በሚገባ ተጫውተውብኝ ተለዩኝ። ይህ አጋጣሚ በአዲስ አበባ ጎዳናዎች ላይ የሚደረጉ መሰል ድርጊቶች ምን ያህል ረቂቅ እንደሆኑ ትልቅ ትምህርት ሆኖኛል።